Fisz Emade wracają do hip-hopowych korzeni
Fisz i Emade od początku kariery wymykali się prostym muzycznym kategoriom. Bracia Waglewscy łączyli hip-hop z elektroniką, funkiem, rockiem i brzmieniami alternatywnymi. Na albumie „Człowiek nie do końca” ponownie mocniej zwracają się w stronę rapu. Nie jest to jednak sentymentalna próba odtworzenia początków zespołu. Artyści wykorzystują hip-hop do opowiadania o współczesnym świecie – technologii zastępującej doświadczenie, algorytmach wpływających na nasze decyzje i cyfrowych obrazach wypierających prawdziwe emocje.
Płyta o świecie zdominowanym przez algorytmy
Tytuł „Człowiek nie do końca” można odczytywać na kilka sposobów. Z jednej strony odnosi się do ludzkiej niedoskonałości. Z drugiej – stawia pytanie o to, czy w epoce sztucznej inteligencji, filtrów i automatycznie podsuwanych treści nadal potrafimy samodzielnie myśleć i odczuwać.Fisz Emade nie przedstawiają jednak technologii jako prostego wroga. Interesuje ich przede wszystkim człowiek, który nie zawsze nadąża za stworzonym przez siebie światem. Na albumie pojawiają się tematy pamięci, duchowości, żałoby, empatii, błędów oraz trudności w budowaniu autentycznych relacji.Zespół nie próbuje udzielać łatwych odpowiedzi. Zamiast tego pokazuje bohaterów niepewnych, pogubionych i próbujących zachować własną tożsamość w rzeczywistości, która nieustannie domaga się uwagi.
Taco Hemingway, Sokół i Szczyl na jednej płycie
Na „Człowieku nie do końca” spotykają się artyści reprezentujący różne generacje polskiego hip-hopu. Wśród zaproszonych gości znaleźli się Taco Hemingway, Sokół, Szczyl oraz Jakub Jan Bryndal. Taco Hemingway pojawia się w utworze „Impulsy”, a Sokół w piosence „Tyle śladów”. Początkiem współpracy przy drugim z tych nagrań było spotkanie podczas festiwalu Zorza. Szczyl wystąpił natomiast w „Piruetach”. Piosenka przedstawiana jest jako spotkanie dwóch pokoleń i odmiennych doświadczeń dorastania. Szczyl wychowywał się między innymi na muzyce Fisza, podczas gdy starszy z braci Waglewskich reprezentuje generację ukształtowaną przez telewizję i początki całodobowego przepływu informacji.
„Duchy” to najbardziej osobisty moment albumu
Jednym z najważniejszych utworów jest nagrany z Mateuszem Krautwurstem singiel „Duchy”. Piosenka została poświęcona pamięci Grażyny Waglewskiej – matki Fisza i Emade oraz żony Wojciecha Waglewskiego, która zmarła w czerwcu 2025 roku. Utwór dotyka tematu straty i śladów, jakie pozostawiają w człowieku nieobecne już osoby. Dzięki temu technologiczne pytania obecne na albumie zyskują osobisty wymiar. W świecie cyfrowych kopii i niekończącego się archiwum nie każdą obecność można zastąpić obrazem albo nagraniem.
Lista utworów na płycie „Człowiek nie do końca”
Album składa się z 14 kompozycji:
- „Duchy” feat. Mateusz Krautwurst
- „Człowiek nie do końca” feat. Jan Jakub Bryndal
- 3. „Sześć minut mądrości” feat. DJ Eprom
- „Bezkres”
- „Piruety” feat. Szczyl
- „Po wsze czasy” feat. Marek Pospieszalski
- „14. piętro”
- „Impulsy” feat. Taco Hemingway
- „Karykaturalność”
- „Rozum chłopski”
- „Tyle śladów” feat. Sokół
- „Londyn” feat. DJ Eprom
- „127 BPM”
- „Damian Beton”
Fisz Emade opowiadają o człowieku bez upiększeń
„Człowiek nie do końca” zapowiada się jako płyta o niedoskonałości, której nie da się naprawić za pomocą kolejnej aplikacji ani ukryć pod cyfrowym filtrem. Fisz Emade wracają do rapowego języka, ale wykorzystują go do opowiedzenia o problemach bardzo współczesnych.Obecność Sokoła, Taco Hemingwaya i Szczyla pozwala przyjrzeć się tym samym przemianom z perspektywy kilku pokoleń. Nie jest to więc wyłącznie powrót braci Waglewskich do korzeni, lecz próba odpowiedzi na pytanie, jak ocalić własny głos w świecie, w którym coraz więcej decyzji podejmują za nas algorytmy.